27, జూన్ 2012, బుధవారం

ఎవరికీ వారే యమునాతీరే !

జోరున వర్షం. హైదరాబాదీ వాసుల ఇక్కట్లు చెప్పనలవి కాదు. నడిరోడ్లపై ప్రవహించే నీటికి దిశా లేదు,  పల్లం ఎరుగదు. ఎక్కడికక్కడ ఆక్రమించేసుకుని  భవన నిర్మాణాలు.చేపట్టిన  ఫలితం వల్ల తాగడానికి నీళ్ళు లేకపోయినా వానాకాలం మాత్రం నగరం నీళ్ళలో నానుతుంది. జనం విరక్తిలో నానుతారు.. ఎప్పటికీ  తీరని సమస్య ఇది..అనుకుంటూ ..తిట్టు కుంటూ..వానలో తడుస్తూనే ఎలాగోలాగున ఇంటికి వచ్చి పడింది శాంతి.
కాస్త సేదతీరి తన కొలీగ్ ప్రియ ఈ రోజు తన స్వీయ కథ చెప్పింది. రచయిత్రి అయిన శాంతి కథ వ్రాయడం మొదలెట్టింది

కథ పేరు "ఎవరికీ వారు యమునా తీరే నా !?"

ఇంటికి వెళ్లేందుకు పార్కింగ్ ప్లేస్ లో నుండి బండి బయటకి తీసాడు రాజేష్. జేబులో ఉన్న మొబైల్ మ్రోగింది. రింగ్ టోన్ బట్టి తల్లి పోన్ చేసింది అని తెలిసి బండి స్టాండ్ వేసి పోన్ లిఫ్ట్ చేసి "అమ్మా! చెప్పు.బాగున్నావా?" అడిగాడు.

నాకేం రోగం? దుత్తలాగా బాగానే ఉన్నాను. నువ్వెక్కడ ఉన్నావు? అడిగింది రాజేష్ తల్లి లలిత.

అమ్మకి లలిత అని ఎందుకు పేరుపెట్టారో.. ఏ అంబిక,చండిక అనో పేరు పెడితే సరిపోయేది అనుకుని.. నాకు ఆఫీస్ వర్క్ అయిపొయింది. ఇప్పుడే ఇంటికి బయలదేరబోతున్నాను అని చెప్పాడు.

అయితే ఎక్కడికి వెళ్ళకుండా త్వరగా ఇంటికి వచ్చేయి. నేను మీ నాన్నగారు మీ ఇంటికి దగ్గరలో ఉన్న మీ నాన్నగారి ఫ్రెండింట్లో  జరిగే పంక్షన్ కి వస్తున్నాం అని చెప్పి పోన్ పెట్టీసింది.

రాజేష్ ఆ మాట విని కంగారు పడ్డాడు. అమ్మ ఇప్పుడే రావాలా! ఇప్పుడేం  చేయాలి అనుకుంటూ పది నిమిషాల లోపే  ఇంటికి చేరుకున్నాడు.

రాజేష్ ఇంటికి చేరేటప్పటికే.. అతని అమ్మ-నాన్న ఎదురు చూస్తున్నారు.
డోర్..తెరిచి లోపలకి రండమ్మా..అన్నాడు. లలిత లొపలకి అడుగు పెడుతూనే.. ఏమిటి ఇల్లంతా ఏదో నీచు వాసన వస్తుంది అని అడిగింది.

రాత్రి వర్షంలో తడవడం వల్ల బట్టలు తడిచి పోయాయి. ఉదయం వాటిని ఉతకక పోవడం వల్ల కొంచెం వాసన ఉంది అనుకుంటానమ్మా అంటూ కిటికీ తలుపులు తీసి..మంచి నీళ్ళు కావాలా నాన్నగారు అని అడిగాడు. నేను తీసుకుని త్రాగుతానులే! అమ్మాయి వచ్చేటప్పటికి ఎంత సమయం పడుతుంది?  అని అడిగారు.

నిన్న వర్షం వల్ల ఆఫీస్ నుండి ఇంటికి వచ్చే సరికి నాలుగు గంటలు పట్టింది.ట్రాఫిక్ జామ్ వల్ల చాలా ఎక్కువ టైం కిల్ అయిపోతుంది. ప్రియ అలసి పోతుంది. అని చెప్పాడు.

ఈ లోపులో లలిత ఇల్లంతా ఓ..చూపు చూసింది.ముఖం చిట్లించి ఏమిటిరా.. ప్రొద్దున్న ఇంటి పని ఏం చేయలేదా!?
సింక్ నిండా అంట్ల గిన్నెలు, ఎక్కడ చూసినా బట్టలు, ప్రక్క బట్టలు కూడా సర్ధకుండా..ఇల్లంతా శుభ్రం చేయకుండా ఏం ఉద్యోగాలు చేయడం? కోడలు మరీ సాగించుకుంటుంది. వాకిలి తుడచి ముగ్గు పెట్టినట్లు కూడా లేదు.
మా కాలం నాడు మేము ఇలాగే ఉద్యోగం చేసామా? ఇంటా-బయటా చేసుకుని పిల్లలని స్కూల్ కి పంపించుకుని అన్ని సర్దుకుని ఉద్యోగం చేయలేదా!?
రాజేష్ ఏమీ మాట్లాడకుండా ఉండి  పోయాడు.

మీ ఆవిడ మరీ సాగించుకుంటుంది.ఇంతకి ఉదయం వంటైనా చేసిందా లేదా!? అని ఆరాగా అడిగింది.

ఆ..  చేసింది లేమ్మా ! తనకి కొంచెం జ్వరం గా ఉండి టైం కి లేవలేకపోయింది.అందుకే అన్ని ఎక్కడివి అక్కడ వదిలేసి పరుగులు పెట్టాల్సి వచ్చింది.
అని సంజాయిషీ ఇచ్చుకుని .. ప్రిజ్ లో నుండి పాల పేకెట్ తీసి  కాఫీ కలపడానికి పాలు పెట్టి.. ప్రెష్ అవడానికి బాత్ రూం లోకి వెళ్ళాడు. రాజేష్ బయటకి వచ్చే సరికి స్టవ్ పై ఉన్న పాలు పొంగి స్టవ్ ఆరిపోయింది.

లలిత అలాగే కూర్చుని పేపర్ చూస్తుంది కాని పాలు పొంగిన వాసన గమనించినా గమనించనట్లే ఉండి పోయింది.

రాజేష్ తల్లి వైఖరి గమనించాడు.తన మీద ప్రేమ కన్నా తన భార్య ప్రియ పై ఉన్న ద్వేష భావం వల్లనే తల్లి అలా మెలుగుతుందని అర్ధం అయినా ఏం మాట్లాడలేడు. మళ్ళీ కొన్ని పాలు పోసి స్టవ్ దగ్గరే నిలబడి ఆలోచన చేస్తున్నాడు.
కోడల్ని  ఉద్యోగం చేయవద్దని ఇంట్లో ఉండి గృహ నిర్వహణ చూసుకోమని లలిత గారి అభీష్టం. ఎంతో కష్ట పడి చదివి మంచి రాంక్ లు సాధించి ఉద్యోగం చేయాలన్న లక్ష్యంని మరచి పోయి సాధారణ గృహిణిగా ఉండటం కుదరదని ప్రియ వాదన.

పైగా అత్తగారు ఉద్యోగం  చేస్తూ తనని ఇంటికే పరిమితమయి ఉండాలని అనడం ప్రియకి నచ్చలేదు.
రాజేష్ ఒక్క కొడుకైనా ఇద్దరి ఉద్యోగాలు పేరిట సొంత ఇల్లు వదులుకుని వాళ్ళు ఒక మూల వీళ్ళు ఒక మూల వేరు కాపురాలు తో.. ఇరుకు మనసులతో ఎవరు ఇంకొకరితో కలవలేని అహాలతో అడ్డుగోడలు కట్టుకుని బ్రతకడం మామూలు విషయం అయిపొయింది. ఓ.. కప్ కాఫీ ఆతిధ్యంతో ఎవరికి వారు యమునా తీరు రీతిన ఎవరి బతుకులు వారివి.
కనీసం కలసి నప్పుడైనా మనఃస్పూర్తిగా మాట్లాడుకోలేని భేషజాలు.

జీవితం అంటే కొన్ని ప్రత్యేక  పరిస్థితుల్లో అవసరాలకి అనుగుణంగా కుదించుకుని బ్రతికేయడం అన్నమాట ..అనుకుంటూ ..కాఫీ కలిపి తల్లికి,తండ్రికి ఇచ్చి తను ఓ..కప్ తెచ్చుకుని కూర్చున్నాడు.

ఆప్యాయంగా మాట్లాడుకోవడానికి మాటలు లేవు. మౌనం మధ్య ఓ..పది నిమిషాలు గడచి పోయాయి. ఆవిడ ఎప్పుడుకి వస్తుందో..ఏమో! ప్రియని ఉద్దేశ్యించి అంటూ .. వెళదాం పదండి.. అంటూ లేచి నిలబడింది.

అమ్మా, నాన్న గారు మళ్ళీ ఇక్కడికే రండి.భోజనం చేసి వెళ్ళవచ్చు అని చెప్పాడు రాజేష్.

గురువారం నేను ఉపవాసం ఉంటాను గా. మీ నాన్న గారిని మాత్రమే కోడలి చేతి వంటని తిని తరించమను. అంటూ నడచింది.

వాళ్ళని లిఫ్ట్ వరకు సాగనంపి..తల్లి మనస్తత్వాన్ని అర్ధం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ ..వాషింగ్ మెషిన్లో బట్టలు వేసి సింక్లో ఉన్న గిన్నెలు అన్ని శుభ్రం చేసాడు. బెడ్ షీట్లు మార్చి ఇల్లంతా శుభ్రం చేసాడు. డ్రయర్ లో ఉన్న బట్టలు తీసి తీగలపై ఆరేసాడు.

ప్రిజ్ లో ఏం కూరలు ఉన్నాయో చూసాడు.ఏవో నిన్న,మొన్నటి కూరలు రెండు కనిపించాయి.ఆ గిన్నెలు తీసి బయట పడేసి వెజిటేబుల్ ట్రే లో ఉన్న వంకాయలు తీసి రెండు ఉల్లిపాయలు తీసి వాటిని నీట్ గా కట్ చేసి వంకాయ కూర చేసి అందులో పాలు పోసాడు.పాలు పోసిన వేడి వేడి కూరంటే తండ్రికి చాలా ఇష్టం కూడా అనుకున్నాడు.

ఇన్ని పనులు చేసినా ప్రియ ఇంకా ఇంటికి చేరలేదు. ప్రియ త్వరగా ఇంటికి వస్తే బాగుండును. అమ్మ-నాన్న మళ్ళీ వచ్చే సరికి కూడా రాకుంటే అమ్మ ఆనే మాటలు వినడం కష్టం అనుకున్నాడు.

కుక్కర్లో రైస్ పెట్టి ప్రిజ్ లో నుండి తీసిన కూరలని ఆ కుక్కర్ లిడ్ పై జాగ్రత్తగా పెట్టాడు రైస్ అయ్యేటప్పటికి కూరలు వేడి పడతాయి. ఓ..మూడు కూరలతో నాన్నకి భోజనం పెట్టిన ప్రియని తల్లికి పరిచయం చేయాలని రాజేష్ ఆశ.

ఆ ఆశ నెరవేరదు అన్నట్లు ప్రియకన్నా తల్లి తండ్రి ముందే వచ్చేసారు.

ఇల్లంతా తిరిగి చూసి పని అమ్మాయి కూడా లేదుగా .. ఇంటెడు పనంతా నువ్వే చేసావా!? అడిగింది ఆరాగా.

ఎంత ఉద్యోగం చేసినా నీ చేత ఓ చిన్న పని కూడా చేయించలేదు. ఇప్పుడు పెళ్ళాం కోసం అన్ని పనులు చేస్తున్నావు? నీకు సిగ్గు లేదురా..అదేమన్నా మహా రాణి లా పెరిగి వచ్చిందా..?
ఇంత వాజమ్మ వి అనుకోలేదు.. అని రుస రుస లాడింది.

లలిత.. ఏమిటా మాటలు? మన ఇంట్లో ఇలాటి పనులు నేను చేయడం లేదా! ఇప్పుడు కొత్తగా రాజేష్ చేసినది ఏముంది? భార్యాభర్తలు ఉద్యోగాలు చేసుకుంటే ఇలాటి పనులు తప్పవు.

నీకు మాత్రం సాగిన అన్ని రోజులు సాగాలేదా!  మా అమ్మ బ్రతికి ఉన్నంత కాలం నీకు ఇంటి పని చేసే పని లేకుండా తనే చేసి పెట్టేది. నాన్న మార్కెట్ కి వెళ్లి కూరలు.పచారి తేవడం వల్ల నేకదా.. ముగ్గురు పిల్లలని పెంచి పెద్ద చేసాం అది మర్చి పొతే ఎలా!? అన్నాడు ఆయన.

ఆహా ..పెద్ద చేసారు లెండి. ఉద్యోగం చేసినా నేను ఇలా మీతో ఇంటి పనులు వంట పనులు చేయించానా!? ఇప్పుడు వాళ్ళు మొగుడిని పెళ్లైన  గంటకే కొంగున ముడేసుకుని అడ్డమైన చాకిరి చేయించుకోవడం,కోరినవి సాధించు కోవడం చేస్తున్నారు.కాస్త హద్దు-అదుపు అక్కరలేదా!? మగవాడు ఇంటి పని చేయడం ఎంత నామోషి .కాస్త ఇంగిత జ్ఞానం ఉండవద్దు. గోల్డ్ మెడల్స్ సాధించగానే సరా? అని ఈసడించుకుంది.అయినా మన ఇంటి పనులతో పోల్చుకుంటే ఈ పని ఓ..లెక్కా! ఈ పని కూడా చేయలేక ఎక్కడివి అక్కడ పడేసి వెళ్ళడం హోటల్స్ వెంట పడటం ఈ కాలం వారికి అలవాటు అయిపొయింది.

అదేం పద్దతులో ఏమిటో.. ఏమైనా అంటే మేము సంపాదిస్తున్నాం.ఇంటా-బయట చేసే ఓపిక లేదు అనడం నేర్చారు..అని అంది.

ఈ మాటలు వింటూనే ప్రియ లోపలి వచ్చింది.
వస్తూనే చేతిలో ఉన్న హోటల్ నుండి తెచ్చిన పేకింగ్ ని టేబుల్ పై పెట్టి అత్తమామాలని పలకరించి.. ట్రాఫిక్ జామ్ వల్ల లేట్ అయిందని చెప్పింది.

నువ్వు ఎప్పుడు వస్తే ఏమిటి లేమ్మా.. అరవ చాకిరి చేయడానికి మా పిచ్చి సన్నాసి ఉన్నాడు కదా! అన్నీ వాడే చేసేసాడు. అంది లలిత.

ప్రియ మాట్లాడలేదు. జ్వరం తగ్గిందా..? మధ్యాహ్నం  భోజనం చేసావా..అని అడిగాడు రాజేష్. తల ఊపి లోపలకి వెళ్ళింది.
వెనుకనే రాజేష్ వెళ్ళాడు.అమ్మ మాటలు పట్టించుకోకు. ప్రెష్ అయి రా.. ! నువ్వే వచ్చి వడ్డించు. లేకపోతే  అమ్మ మాటలకి అడ్డుకట్ట వేయలేం అని చెప్పి బయటకి వచ్చేసాడు.

ఓ..పావు గంట తర్వాత వచ్చి .. భోజనం చేయండి అని పిలిచింది.లలిత కూర్చున్న చోటు నుండి లేవలేదు. మీ అత్తయ్య ఈ పూట ఉపవాసం లేమ్మా.. అని చెప్పారు రాజేష్ తండ్రి. అయితే టిఫిన్ చేయండి అత్తయ్యా.. అని అడిగింది. నాకు ఏమి సహించదు.వద్దు. మీరు త్వరగా కానిస్తే మాదారిన మేము వెళతాం అని చెప్పింది.

ప్రియ మనసు చిన్న బోయింది.

భోజనాలు వడ్డిస్తూ.. మామగారికి తను తీసుకు వచ్చిన "పరోఠా" లని వడ్డించింది.

రోజు ఇలా హోటల్ తిండే తింటున్నారా..? ఆరాగా అడిగింది లలిత.

లేదత్తయ్య గారు. రాజేష్ కి "పరోఠా" ఇష్టం కదా! ఇక్కడ బస్ స్టాప్ దగ్గర హోటల్ లో ..ఈ ఐటం చాలా స్పెషల్. అందుకే తెచ్చాను అని చెప్పింది.

ఇష్టం అని చెప్పి రోజు వంట చేయకుండా ఇలా తప్పించు కుంటున్నావు అన్నమాట ..అంది లలిత.

ఆ మాటకి ఒళ్ళు మండి పోయింది ప్రియకి .

అత్తయ్య గారు..ఏమి అనుకోక పొతే మిమ్మల్ని ఒక మాట అడుగుతాను ..మీరు సమాధానం చెప్పండి. ఈ "పరోఠా" మీరు ఇంతా బాగా చేయగలరా!? నా సాఫ్ట్ వేర్ ఉద్యోగం మీరు చేయగలరా!?
ఎవరి ప్రతిభ వారిది. ఎవరి రంగాలు వారివి. ఇంట్లో ఎవరు సాయం చేయకుండానే మీరు మీ డ్యూటీస్ సక్రమంగా చేసారా? మా పెళ్లి అయి రెండేళ్ళు అవుతున్నా మీరు నన్ను ఇంకా పరాయి దానిగానే చూస్తారు.సూటి పోటీ  మాటలు అంటారు.భార్య భర్తలు ఒకరికి ఒకరు పనులలో సాయం చేసుకోవడం తప్పు అనుకోవడం మిమ్మల్నే చూస్తున్నాను. రాజేష్ కి ఇంటి పనులు చేయడం కొత్త ఏమి కాదు కదండీ! పెళ్లి కాక ముందు ..మా అబ్బాయి బంగారం,నాకు కష్టం ఉండకూడదని ఇంటి పనులలో సాయం చేస్తాడు అని మురుసుకున్న మీ అబ్బాయే .. ఇవాళ పెళ్ళాం కి సేవలు చేసే వాజమ్మ అయిపోయాడా!? ఓ..రిటర్డ్ టీచర్ మీరు. కుటుంబ సభ్యులందరినీ బెత్తం పట్టుకుని దండిన్చినట్లే మాట్లాడతారు..మీరిలాగే ఉంటే మన మధ్య బంధాలు కొనసాగవు కూడా అని  నిర్మొహమాటంగా చెప్పేసింది.

ఎప్పుడు ఎదురు తిరగని కోడలు అలా మాట్లాడే సరికి లలిత దిమ్మెర పోయింది.

రాజేష్ తల్లి ఎలా రియాక్ట్ అవుతుందో అని భయపడసాగాడు. విచిత్రంగా లలిత వైపు నుండి సౌండ్ లేదు.

వేగవంతమైన జీవన విధానంలో అన్నీ  మారి పోతున్నాయి ఇంకా మా కాలంలో లాగానే ప్రతి పని మనం అనుకున్నట్టే జరగాలని పొద్దునే లేచి వాకిలి ఊడ్చి ముగ్గులు పెట్టాలని,స్నానం చేసే వంట చేయాలని,భర్త తిన్నాకే భార్య తినాలని ఇలాటివన్నీ కుదరదని మీకు తెలియదా ఏమిటీ!

మీరు అత్తగారు ఆనే రోల్ నుండి బయటకి వచ్చి ఇంకో స్త్రీలాగా ఆలోచించి చూడండి.
మీ అబ్బాయి రాజేష్ వెన్నుముక లేకుండా ఇలా ఇంటి పనులు చేస్తున్నాడని అనుకోవడం చాలా విచారం అండీ!
మీ అమ్మాయిలని అయితే మీరు అలా అనగలరా!? అని అడిగేసింది ప్రియ.

మీలా ప్రతి భర్త తల్లి అనుకుంటే.. ఓ..రెండు తరాల వెనక్కి స్త్రీల జీవితాలు వెళ్ళినట్లే! మనం చదువుకున్నది,సాధిస్తున్నది.. సమానత్వం కోసం మాత్రమే కాదు కుటుంబం కోసం కూడా.అది అర్ధం చేసుకోవాలి. అని చెప్పింది. సంవత్సరానికి ఆరు లక్షల జీతం ని వదులుకుంటే మీలో అత్తరికం శాంతిస్తుందా !? నాకు వచ్చిన గోల్డ్ మెడల్స్ అలంకార ప్రాయంగా గోడకి వేలాడుతుంటే మీ పెద్దరికం గౌరవింపబడుతుంది అనుకుంటున్నారా? నేను ఇంటి పనులు,వంటపనులకే పరిమితం అయితే ఓ..అచ్చమైన గృహిణి ని అనిపించుకోవడమే అయితే .. నేను ఇంత చదువుకోవడం, పనిలో నైపుణ్యం పెంచుకోవడం కోసం ఇతర దేశాలు వెళ్ళడం అవసరం అంటారా? ఉద్యోగం అవసరమో కాదో..ఎవరికీ వారు ఆలోచించుకోవాలి. అదే ఉద్యోగం చేయడం అభిరుచి మాత్రమే అయితే కాదనడం ఎంతవరకు భావ్యమో మీరు ఆలోచించాలి... అంది ప్రియ.

అంతా వింటున్న రాజేష్ తండ్రి కల్పించుకుని ..అమ్మాయి ప్రియా ! మీ ఇద్దరు కూడా మీ ఆలోచనలు మార్చుకోవాలి. అప్పుడే మనది ఒక కుటుంబం అవుతుంది.లేకపోతే  ఎవరికీ వారే యమునాతీరే ! అని చెప్పారు

ఎవరి ఆలోచనలో వారు.. ఎవరి దారిలో వారు.. నేతిబీరకాయలో నెయ్యంత  కుటుంబ అనుబంధాలు .

ఇంతకీ అత్తగారు.. కోడలు ..ఎవరు ..ఎవరిని మార్చారు?

తెలిసి చెప్పలేకపోతే.... వెయ్యి అక్షర తిట్లు తప్పవు అని బుర్ర హెచ్చరించింది. ఆ తిట్లుకి సిద్దపడే ఈ కథకి ముగింపు చెప్పడంలేదు శాంతి. తేల్చి వ్రాసేయడానికి అదేమన్నా తేలికైన విషయమా ఏమిటీ!?

12 వ్యాఖ్యలు:

kastephale చెప్పారు...

అంతే!అంతే!!అంతే!!!

సాయి చెప్పారు...

అయ్యో.. ముగింపు రాయకుండా టెన్షన్ పెట్టేసారండీ...
కానీ కోడలు మాట్లాడిన మాటల్లో నిజం ఉంది.
అదంతా నిజమే అని అత్తగారికీ తెలుసు (కానీ తను ఇప్పుడు అత్తగారు కదా...)
రాజేష్ తండ్రీ గారు చెప్పింది.కరెక్టే ఇద్దరూ మారాలి అని..
వనజమాలి గారు కాస్త ముగింపు రాయగలరా ?

the tree చెప్పారు...

chaalaa chkkaga raasaarandi,

చిలమకూరు విజయమోహన్ చెప్పారు...

ప్రస్థుత సాఫ్ట్వేర్ జీవితాలకు అద్దం పడుతోందీ టపా!

జ్యోతిర్మయి చెప్పారు...

ఈ కథలో కోడలు చేసిన తప్పేమీ కనిపించడం లేదండీ. బహుశ కోడలి మాటల వల్ల అత్తగారిలో మార్పు వస్తుందేమో..

Alapati Ramesh Babu చెప్పారు...

వాస్తవ జీవనం కోడలు, సర్డుకోలేని మనస్సు అత్త.
తెలియదా తెలుసు కాని మూర్ఖత్వం, మొండితనం.

Palla Kondala Rao చెప్పారు...

అవునవును అది అంత తేలికైనది కాదు.

కానీ గృహిణి అంటే తప్పు కాదు. అన్ని పనులలోకి , ముఖ్యం గా సమాజంలోకి మంచి పౌరులను తీర్చి దిద్దే పాత్రలో తల్లి ని మించిన పాత్ర రాదు. రాబోదు. అది ప్రకృతి సూత్రం.

స్త్రీ గృహిణిగా మాత్రమే ఉండాలని శాసించడం , పురుషహంకార ఆధిపత్య ధోరణి మాత్రం తప్పే కాదు నేరం కూడా.

ఏదైనా , ఏ పని విభజన అయినా ఆధిపత్య 'పైత్యం' కోసం కాక బాధ్యత + అవసరం + ప్రేమ తో మాత్రమే ఉండాలి.

అది పరిస్తితులను బట్టి ఉంటుంది తప్ప జనరలైస్ చేసి చెప్పకూడనిది. జనరలైస్ చేయాలంటే ఎవరు ఏ పని బాగా చేయగలరో అది చేసే మంచి వాతావరణం ఉండాలి.

ఆ వాతావరణాన్ని కలుషితం చేసే ప్రతి అంశం ను కట్టడి చేయాలి. మనుషుల మనస్తత్వాలను సందర్భానుసారం భలే వివరిస్తారండీ వనజ గారూ !

ముగింపు చెప్పకుండా తెలివిగా తప్పించుకున్నారన్నమాట. కథ బాగుందండీ. అభినందనలు.

puranapandaphani చెప్పారు...

రంధ్రాన్వేషణ అనుకోకపోతే.... రింగ్‌టోన్ అన్నాక, శబ్దం అనక్కర్లేదు. పునరుక్తి.

వనజవనమాలి చెప్పారు...

కష్టే ఫలే గారు.. స్పందనకి ధన్యవాదములు.
@ సాయి గారు ధన్యవాదములు. ముగింపు చెప్పెయాలంటారా? ఆలోచించి చూడండి. మీకే తడుతుంది మరి.
@ ది ట్రీ గారు..ధన్యవాదములు.

వనజవనమాలి చెప్పారు...

జ్యోతిర్మయి గారు. మీ మాటే నామాట. .. స్పందనకి ధన్యవాదములు.
@ విజయ మోహన్ గారు.. యంత్రంలో యంత్రంలా చేతూ..అలసి పోతున్న వారు ఇలాటి జీవనమే గడుపుతున్నారు. ధన్యవాదములు.
@ఆలపాటి రమేష్ గారు.. స్పందనకి ధన్యవాదములు.

వనజవనమాలి చెప్పారు...

కొండలరావు గారు.. మీ వ్యాఖ్య కి ధన్యవాదములు.
కథని అలా వదిలేయక తప్పలేదు.గృహిణి భాద్యతలు నిస్సందేహంగా చాలా ఉన్నతమైనవి. అలాగే ప్రవ్రుత్తి కూడా ఒకటి ఉంటంది కదండీ! ఆ దిశలో.. తర తరాలుగా అనగి ఉన్న కోరిక తీవ్రతరం దాల్చి స్త్రీలు ఇల్లు మాత్రమే కాకుండా..ప్రపంచంలో తమ ఉనికి ఉండాలనుకుంటున్నారు. ఆ ప్రయత్నం లోనే..ఉద్యోగ అభిలాష కూడా. ఆ కోణంలో ఆమెకి సహకారం ఉంటే బాగుంటుంది అని.. నా ఆలోచన అంతే!!
@పురాణ పండ ఫణి గారు.. మీ సూక్ష్మ పరిశీలనాశక్తి కి ధన్యవాదములు. ఇలాగే లోపాలు ఉంటే తప్పక సూచన చేస్తే.. సరిదిద్దుకుంటాను. మన తెలుగు వెలుగులు విరజిమ్ముతూ ఉంటుంది. ధన్యవాదములు.

జలతారువెన్నెల చెప్పారు...

చాలా బాగా రాసారు.
నేను మీ కథలో పాత్రని నిజ జీవితం లో చాలా దగ్గరగా చూసాను.