14, ఏప్రిల్ 2012, శనివారం

ఎవరున్నారని..

అన్యమనస్కంగానే ఆఫీస్ లో వర్క్ చేస్తున్న శ్రావ్య కి .మనసంతా పాప చుట్టూనే తిరుగుతుంది.

జ్వరం తగ్గింది లేదో!మూడవ  డోస్  సిరఫ్ ఇచ్చారో లేదో! కొంచెమైనా  పాలు త్రాగిందో లేదో!తప్పని  సరిగా హాజరు కావాల్సిన   పని  రోజులు. సెలవు పెట్టడానికి వీలు లేని  సంవత్సరాంతపు లెక్కలు.

చేస్తున్నకొద్దీ పని  తవ్వుకుని వస్తుంది.ప్రక్కవాళ్ళు చేసే పనిని  కూడా నైపుణ్యం అని కితాబు విసిరి ..అరగరుద్ది చేయించే .. మేనేజర్.

మాములుగా అయితే..అభ్యంతరం చెప్పేది కాదేమో! ఇప్పుడు పసి గుడ్డు అలా జ్వరంతో పడిఉంటే చూసుకునే వీలు లేక.. మనసు బాధగా మూలుగుతుంది. పేగు పాశం మెలిపెడుతుంది.  వాసు కి కాల్ చేసి ఒకసారి పాపని చూసి రమ్మని చెపితే!? అనుకుంది.

ఊహు.. ప్రయోజనం లేదు.అనుకుంటూనే..మళ్ళీ మొబైల్ చేతిలోకి తీసుకుని నెంబర్ డయల్ చేసి కాల్ బటన్ నొక్కబోయి ఆగి పోయింది.

పిచ్చి మొహం నిన్న నువ్వు కాల్ చేసి చెపితే మాత్రం అతను  ఏం పట్టించుకున్నాడు గనుక? ఈ రోజు మళ్ళీ చెప్పాలనుకున్నావ్..అని  మనసు చీవాట్లువేసింది. ఉష్..అని నిట్టూర్చి ..క్రెష్ కి కాల్ చేసింది..

"పాప కి ఎలా ఉంది" అడిగింది
క్రెష్  నిర్వాహకురాలు .. సుధ.. స్నేహశీలి. తన ఆదుర్ధాని అర్ధం చేసుకుని "పాపకి  మీరు చెప్పినట్లు  కరక్ట్ టైం కి మందు ఇచ్చాను.జ్వరం తగ్గింది. నిద్రపోతుంది. మీకేం కంగారు వద్దు. జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాను. మాములుగా సాయంత్రం వచ్చి తీసుకుని వెళ్ళండి అని చెప్పింది.

కాస్త మనసు శాంతించింది. లంచ్ టైములో. కొలీగ్ , స్నేహితురాలు లత అడిగింది "పాపకి ఎలా ఉంది? ఇంట్లోనే ఉంచి వచ్చావా? "అని. "లేదు..క్రెష్ లోనే వదిలివచ్చాను.జ్వరం తగ్గింది పర్వాలేదు" అని చెప్పింది.

మీ అమ్మ గారికి అనారోగ్య సమస్య లేకుంటే..ఆవిడే చూసుకునేవారు. ఆవిడకి అనారోగ్యం మీకు పెద్ద ఇబ్బంది తెచ్చిపెట్టింది.

ఇబ్బంది ఏముంటుంది.?  పిల్లలని తల్లిదండ్రులేకడా చూసుకోవాలి.పాపం అమ్మ మాత్రం ఎవరి పిల్లలని అని చూస్తుంది. అన్నయ్య పిల్లలిద్దరిని నాలుగేళ్ళు వచ్చేదాకా పెంచి ఇచ్చి అలసి పోయింది.

అయినా  పిల్లలని పెంచే అలవాటు పోయిన దశలో పిల్లని పెంచడం యెంత కష్టం? ఏదో..కాసేపు ఎత్తుకుని ముద్దు చేసి ..లాలించడానికి నూ అచ్చంగా అమ్మలా పెంచాదానికీను యెంత తేడా!? పాల బాటిల్స్ కడగడం...వాళ్లకి ఏమాత్రం బాగోకున్నా హాస్పిటల్ కి తిప్పడం..రాత్రుళ్ళు మెలుకువగా ఉండి చూసుకోవడం యెంత కష్టం. వాళ్ళ భాదని మనం అర్ధం చేసుకోవాలి. మన ఉద్యోగాలు,మన సంపాదనలు.మన సరదాల కోసం వాళ్ళని అరగదీస్తున్నాం.

కోడలు ఉద్యోగం చేస్తుందని ఆమెకి సాయపడాలని ఆరు సంవత్సరాలు నడుం విరిగేలా చాకిరి చేసి ఇద్దరి పిల్లలని పెంచి ఇచ్చింది. అయినా కోడలికి ఇంత కృతజ్ఞత లేదు.  ఈ మధ్య మంచి ట్రీట్మెంట్ కోసమని హైదరాబాద్ వెళితే.. ఒక వారం రోజుల లోపలే.. తను  బండెడు చాకిరి చేయలేకపోతున్నానని పెద్ద గొడవ  చేసిందట.అమ్మ-నాన్న వింటూ న్నారనే జ్ఞానం కూడా లేకుండా..అన్నయ్యని సాదిన్చిపెట్టడం చూసి ..వాళ్ళే  అక్కడ ఉండలేక వచ్చేసారు.
అవసరం ఉన్న నీకు సాయంగా ఉండలేకపోయాను. పరాయి బిడ్డకి చాకిరి చేసి చేసి అలసి పోయాను   పని వాళ్ళకి ఉన్న పాటి   విలువ కూడా సంపాదించుకోలేకపోయాను అని అమ్మ కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకుంటుంటే  వింటున్నప్పుడు చాలా బాధగా ఉంటుంది.

సర్ది చెపుతూ.. నువ్వే వదినని అర్ధం చేసుకోలేదేమో.. అయినా వదిన పరాయి బిడ్డ అంటావెందుకు?   అయినా నువ్వు నీ  కొడుకు బిడ్డలనే కదా పెంచి పెద్ద చేసావు ..  ఎందుకమ్మా అలా అనుకుంటావ్ అని సర్ది చెపుతుంటాను. అని చెప్పుకొచ్చింది.

మన ఆడవాళ్ళలో కూడా కొంత మందిలో యెంత చదువుకుని ఉద్యోగాలు చేస్తున్నా..సంస్కారం,కృతజ్ఞత ఉండదు. మీ అమ్మగారి లాటి అత్త గారిని కళ్ళకద్దుకుని చూసుకోవాలి. మరి మీ  వదిన తీరు ఏమిటో?అంది లత.

నేను అయినా అమ్మని తీసుకుని వచ్చి ట్రీట్మెంట్ ఇప్పించాలని మనసులో ఉన్న ఆచరించి చూపలేను. అసలు అమ్మ ఇక్కడికి రాదు కూడా.. మా అత్త గారు.. నా డెలివరి టైములో చేసిన గొడవ నేను మర్చిపోలేదు.  అమ్మని నాన్నని ఊరికే ఇక్కడ కూర్చుని తిని పోవడానికి వచ్చినట్లు..ఎన్ని మాటలు అన్నారో! అనవసరంగా కాన్పుకి పుట్టింటికి వెళ్ళక వారిని ఎన్ని మాటలు అనిపించానో. !

అమ్మ నాకు సాయంగా ఉండాలని యెంతగా అనుకుందో! నడుం నొప్పి బాదిస్తున్నా నాకు ,పాపకి సేవలు చేయాలని యెంత ఆత్రుత పడిందో?మా అత్తగారి మాటలకి గాయపడి నేనే వాళ్ళని పంపించేసాను. వాళ్ళు వెళ్ళిన రెండు రోజులకే అత్తగారు  వెళ్ళిపోయింది. నెలరోజుల పసి గుడ్డుతో.నేను యెంత అవస్థ పడ్డానో! "వాసు" కి అంతా వినోదం గా ఉంటుంది.

ఇంటి లోన్ తీసుకుని ఉన్నాను కాబట్టి ఉద్యోగం మానేయలేను.. పైగా "వాసు' సేలరీ కూడా బాగా కట్ అవుతుంది. ఈ పరిస్థితుల్లో జాబ్ మానేయలేను.

వాసు కి స్నేహితులు తప్ప ఎవరు,ఏమి పట్టవు. స్నేహితులు అతని చేత ష్యూరి టి సంతకాలు ఇప్పించుకుని ..నల్లపూసై పోయారు.ఇప్పుడు చిట్ ఫండ్ కంపెనీ వారికి వాసు జీతంలో నుండి ఆ మొత్తం కట్ అవక తప్పడం లేదు.ష్యూరిటి పెట్టినందుకు గాను తానే.. ఆ లోను అమౌంట్ లు తీర్చక తప్పని పరిస్థితి.       రాత్రుళ్ళు ఆలస్యంగా రావడం మామూలైపోయింది ఈ మధ్య డ్రింక్ కూడా చేస్తున్నాడు

అసలు ఫ్రెండ్స్ అంటే ఎవరు? అవసరానికి అలా ష్యూ రిటీ సంతకాలు పెట్టించుకుని మొహం చాటేసే వారా?  స్నేహం ముసుగులో అలా ప్రవర్తించే వాళ్ళు నిజమైన స్నేహితులేనా?అసలు మనుషులపై నమ్మకమే పోతుంది. ఎవరు ని నమ్మాలో ఎవరిని నమ్మకూదదో..అర్ధం కావడం లేదు.

ఏదైనా ప్రశ్నిస్తే.. ఫ్రెండ్స్ తో పార్టీకి వెళ్ళాను ..తప్పేముంది అంటాడు. ఆ ఫ్రెండ్స్ మూలంగానే కదా..చాలా ఇబ్బంది పడుతున్నాం అంటే.. నాకు ఫ్రెండ్స్ ముఖ్యం అంటాడు.

వాదనకి కాకపోయినా వాస్తవం తెలుసుకుంటాడని
"మరి నన్నెందుకు చేసుకున్నావ్.."అని అడగాల్సి వస్తుంది.

ఓహో.. ఇప్పుడు నన్ను నువ్వే కదా పోషించేది..అందుకే నీకు లోకువైపోయాను అంటాడు.అలిగి అన్నం తినడు. రెండు రోజులు బ్రతిమాలించుకుని అలా అడగడం నా తప్పని చెంపలు వేసుకుని సారీ చెపితే గాని శాంతించడు. తప్పు కాకపోయినా సారీ చెప్పడం.. కుటుంబ బాధ్యతా మోయడం,పాపని చూసుకోవడం ..ఉద్యోగం చేయడం అన్నీ చేసుకుంటూనే ఉన్నాను. అసలు మాది ప్రేమ వివాహమేనా అన్న అనుమానం వస్తుంది.  అమ్మ నాన్న ని  ఒప్పించి యెంత ఇష్టపడి..చేసుకున్నాం.  కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతుండగా  వరుసగా తన పరిస్థితిని బాధగా చెప్పింది.

స్నేహితురాలి భుజంపై చేయి వేసి ఓదార్చింది లత.

అసలు నేనే పొరబాటు చేసినట్లు ఉన్నాను . సొంత ఇల్లు అమరుతుంది అని ఆశతో.. ఉద్యోగం చేస్తానని సంబరపడ్డాను కానీ.. ఆ ఇల్లు  మా మధ్య వైరుధ్యాలు పెంచుతుందని అనుకోలేదు.నేను అప్లై చేయడం వెంటనే  జాబ్ రావడం అదృష్టం అంటారు. అలాగే అమ్మ వాళ్ళు ఇచ్చిన డబ్బుతో ఇల్లు కొనడం..దానికి పూర్తి డబ్బు సమకూరకపోతే లోన్ తీసుకోవడం ,, నా జాబు ష్యూరిటి పై  లోన్ ఇవ్వడం వలన నా పేరుతొ ఇల్లు రిజిస్టర్ అయి ఉండటం .. సరదాకి ఎప్పుడో.. ఇల్లు నాది కదా అనడం .. వాసుకి  బాగా నాటుకుపోయి  నూన్యతా భావం వచ్చేసింది.  నన్ను చాలా నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నాడు. తట్టుకోలేకపోతున్నాను. చెప్పింది. కన్నీళ్లు కారుతుండగా.

నిన్నటి కి నిన్న క్రెష్ నుండి పాపకి బాగా జ్వరంగా ఉందని కాల్ చేసారు. తను ఖాళీగానే ఉన్నాడు. నేను వెంటనే కాల్ చేసి పాపని ఇంటికి తీసుకుని వెళ్ళు వాసు. నేను హాస్పిటల్ లో  అపాయింట్ మెంట్ తీసుకుని ఇంటికి వస్తాను అని చెపితే..నాకు తీరికలేదు.. ఫ్రెండ్స్ తో వేరే పని మీద బయటకి వెళ్ళాలి అని నువ్వే చూసుకో..అని చెప్పి పోన్ కట్ చేసాడు.  వర్కింగ్ అవర్స్ అయ్యేవరకు పాపకి ఎలా ఉందొ అని  నేను యెంత టెన్షన్ అనుభావిన్చానో.. !
ఇలాటి నిర్లక్ష్యం ని ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలి? తండ్రిగా అతనికి ఏం పట్టదా?

క్రెష్ కి వెళ్లి పాపని తీసుకుని హాస్పిటల్ లో చూపించుకుని ఇంటికి వెళ్లేసరికి వాసు ఇంట్లోనే ఉన్నాడు. తీరిగ్గా టీవి చూసుకుంటూ.కూరగాయలు లేవు  ఉదయం చేసిన కూరలు వేసి పెట్టానని.. బేగ్ వేసుకుని ఉద్యోగాలు వెలగ బెట్టడం కాదు. మొగుడు కంచంలో ఏం కావాలో కూడా చూసుకోవాలని ..పరుషమైన మాటలు.

ప్రక్కనే ఉన్న కూరగాయల మార్కెట్ కి వెళ్లి కూరలు తెచ్చే తీరిక తనకి ఉండదు..నేను మాత్రం అన్నీ చేయాలి..అనుకుంటాడు. ఎందుకింత క్రూరమైన హింస? నాకు అర్ధం కావడం లేదు.

ఉదయమే.. జ్వరం తో ఉన్న పాపని వేసుకుని వెళ్లి కూరగాయలు తెచ్చి వంట చేసి తనకి లంచ్ బాక్స్ సర్ది.. టిఫిన్ రెడీ చేసి టేబుల్ పై పెట్టి..   పాపతో సహా బయటపడి.. మనసు పీకుతున్నా జ్వరంతో ఉన్న బిడ్డని  క్రెష్ లో వదిలేసి వచ్చాను. ఈ ఉద్యోగం అవసరమా.. అనిపిస్తుంది...మనసులో బాధ అంతా చెప్పుకుంటే కాస్త తగ్గినట్లు అనిపించింది. 

ఊరుకో.. ఇలా ఎన్ని అయినా సర్దుకుపోవాలి..ఆకాశంలో సగం మనం చెప్పింది నవ్వుతూ..
"అవును కదా"!? అని నవ్వుతూ శ్రావ్య.

లంచ్ బాక్స్ తీసి అలా ఏదో.. కెలికి.. తిన్నానని పించింది. సాయంత్రం వరకు ఆలోచన బరువుతో అలాగే పని చేసుకుని ..బయట పడి క్రెష్ కి వెళ్ళింది.

క్రెష్ సుధ "మేడం..పాపని వాళ్ళ నాన్నగారు  వచ్చి పాపని మద్యాహ్నమే తీసుకుని వెళ్ళారు " అని చెప్పింది.
కొంచెం ఆశ్చర్యం,సంతోషం తో ఇంటికి వెళ్ళింది.

వాసు పాపని .. ఆడిస్తూ ..కనపడ్డాడు. ఆమె ఆడగక ముందే అతనే చెప్పాడు. పాపకి జ్వరం తగ్గిందిలే..కంగారు పడకు. పాపకి స్నానం చేయించాను.నువ్వు ఫ్రెష్ అయి రా.. అన్నాడు.

పాపని అతని చేతుల్లో నుంచి తీసుకుంది.జ్వరం తగ్గి తేటగా ఉంది పాప మొహం.స్నానం చేయించి ఉండటం వల్ల   పువ్వులాగా ప్రెష్ గా ఉంది. కొంచెంసేపు అలా చూసి పాపని అతనికి ఇచ్చి ఆమె ప్రెష్ అయి వచ్చింది.

శ్రావ్య ..నేను కాఫీ కలిపాను చూడు ..త్రాగి చూడు ..చెప్పాడు. మళ్ళీ ఆశ్చర్యం .

ఆ రెండు కళ్ళల్లో ఇన్ని ఆశ్చర్యాలు చూపకు..  నువ్వు నిన్న యెంత నొచ్చుకున్నావో అర్ధం అవుతూనే ఉంది.

నేను రాత్రి  అంతా   ఆలోచించాను. నిన్ను బాధపెడుతున్నాని అర్ధం అవుతుంది. నేను మారాలనుకుంటున్నాను.

ఉదయాన్నే లేచి కూరగాయలు అవి తీసుకొచ్చి నీకు హెల్ప్ చేద్దామనుకున్నాను.  అలవాటు లేక మెలుకువ రాలేదు నేను  నిద్ర లేచేటప్పటికే  నువ్వు ఆఫీస్ కి వెళ్ళిపోయావు. పాపకి జ్వరం తగ్గిందో లేదో.. ఆలోచించాను నాకు సిగ్గుగా అనిపించింది. అపాలజిక్ గా అన్నాడు .

అతని మాటల్లో నిజాయితీకి చలించిపోయింది శ్రావ్య,

మళ్ళీ వాసు నే మాట్లాడసాగాడు.

నేను నిన్ను సాదించాలని, దూరం పెట్టాలని ఏదో ఒక మాటలు అంటున్నాను అనుకున్నాను కానీ నువ్వు  చేసే శ్రమ , మన ఇంటి కోసం నువ్వు పడే తాపత్రయం అన్నీ అర్ధమయ్యే కొద్ది ..నీ పై జాలి కల్గింది. పెళ్ళికి ముందు మన నాలుగేళ్ల ప్రేమలో ఎప్పుడు కస్సుమనే నీలో యెంత ఓర్పు ఎలా వచ్చిందో..ఆశ్చర్యం గా అనిపిస్తుంది కూడా.  నాకు ఫ్రెండ్స్ మాత్రమే  కాదు నువ్వు,పాప కూడా ముఖ్యమే !అయినా మనకి ఇప్పుడు  ఎవరున్నారు..!? అదే ఇక్కడ ఎవరున్నారని?

ఎవరున్నారని నాకైనా.. ఎవరున్నారు నీకైనా ..ఎవరున్నారని  నీలా నాకైనా..  నవ్వుతూ.. పాట అందుకున్నాడు.  ఆమెని రారమ్మని చేయి చాచాడు.

శ్రావ్య అతని బాహువుల మధ్య  ఇంకో పాపలా సంతోషంగా ఒదిగిపోయింది 

( ఇంట్లో మహిళకి పురుషుల  సహకారం పెరుగుతున్నదనే ఆశాభావం కి అనుగుణంగా, పురుషులు అందిస్తున్న సహకారానికి అభినందనగా ఈ కథ)

9 వ్యాఖ్యలు:

kastephale చెప్పారు...

Really there is a change. we expect better cooperation on both sides. good narration.

బులుసు సుబ్రహ్మణ్యం చెప్పారు...

కధ బాగుందండి. పురుషులు మారుతున్నారు అని నేను అనను. మారిపోయారు అంటాను.

తొంభై శాతం పురుషులు వాసు(చివరిలో) లాగే ఉన్నారు కనీసం మధ్య తరగతి కుటుంబాలలో. మిగతా పది శాతం మరోలా ఉంటున్నారేమో. అది కూడా బహుశా స్త్రీ ల వల్లెనేమో (భార్య కావచ్చు, తల్లి కావచ్చు).

మీ కధలో కూడా అత్త గారు కొంచెం విలన్ టైపు కదా. (సరదాగానే ...... దహా)

వనజవనమాలి చెప్పారు...

కష్టే ఫలే గారు..మీకు కథ నచ్చినందుకు ధన్యవాదములు.

@ బలుసు సుబ్రహ్మణ్యం గారు మీరు చెప్పినది నిజమే..అందుకనేమో.. మధ్య తరగతి ఉద్యోగులు.. ఈ జీవన సాగరాన్ని కాస్త అలవోకగా దాటగల్గుతున్నారు. మీ స్పందనకి ధన్యవాదములు.

Meraj Fathima చెప్పారు...

with time male chauvinism is coming down, particularly in the middle class where this problem of male non-co operation is prevailing more than in upper and lower classes.
The reason, perhaps, is mothers where they nurture girls to do house hold work and boys take it granted that they need not work of render helping hand.
This attitude can be changed when mothers assign house hold work to boys also. Fortunately or unfortunately I have no son, only one daughter. Thank you Vanaja gaaru, good effort.

జలతారువెన్నెల చెప్పారు...

కథ చాలా బాగా రాసారండి.

వనజవనమాలి చెప్పారు...

Meraj Fhatima గారు ..మీ స్పందనకి ధన్యవాదములు.

@జలతారు వెన్నెల గారు.. కథ నచ్చినందుకు ధన్యవాదములు.

జ్యోతిర్మయి చెప్పారు...

కథ ముగింపు బావుందండీ..

వనజవనమాలి చెప్పారు...

Jyothiramayi gaaru.. katha muguinpu nacchinanduku dhanyavaadamulu.

geethanjali kosuru చెప్పారు...

మీ కథ లోని ముగింపు నాకు చాల నచ్చింది వనజ గారు. నిజంగా అలా మారే భర్తలు ఉంటె ప్రతి కుటుంబం ఆనందంగా ఉంటుంది.